سفته

سَفتِه یا فَتهِٔ طَلَب 

سندی تجاری است که بر اساس آن شخصی (صادرکننده سفته) تعهد می‌کند مبلغ معینی را در زمان معین یا عندالمطالبه به دیگری (گیرنده سفته) بپردازد.

سفته به علت خطرات نقل و انتقال پول و توسعه تجارت بین‌الملل بین بازرگانان رواج یافت. امروزه از سفته به عنوان یک وسیله اعتباری در سرمایه‌گذاری‌های کوتاه مدت در واحدهای تولیدی، صنعتی، تجارتی و خدماتی استفاده می‌شود. 

آشنایی با ماشین های سوراخکاری و مته زنی

ماشین های سوراخ زنی پیشرفته روز سرعت تولید را افزایش داده اند. با حضور نسل جدیدی از ماشین آلات CNC سوراخ زن و ماشین آلات خودکار که توسط تولیدکنندگان عرضه شده اند، دخالت انسان در تولید در آینده ای نزدیک به صفر می رسد.
برای عملی ساختن طرح و نقشه، قرار دادن انواع اتصالات در یک محصول چوبی حائز اهمیت زیادی است و برای اجرای آن پیش از هر چیز به ابزارآلات کامل نیاز است. یک دریل قوی یا یک ابزار دستی بی سیم، وسایلی هستند که در اینجا به ذهن می رسند. اگرچه برای کاربرانی که با ایجاد اتصالات در حجم وسیعی از تخته ها یا صفحات چوبی سر و کار دارند، مته فشاری یا همان دستگاه دریل بهترین گزینه است. یک نفر با یک مته فشاری می تواند تعداد زیادی سوراخ را با دقت و به طور مداوم ایجاد کند و حتی سوراخ های با قطر بیشتر را نیز به طور همزمان ایجاد کند.
ماشین های دریل می توانند به صورت نیمکتی یا ایستاده بسته به نیاز سوراخ کاری روی تخته ها در محل کارخانه یا کارگاه نصب شوند. این موضوع به قطر سوراخ هایی که قرار است ایجاد شود نیز بستگی دارد. ماشین آلات و ابزار آلات کار با چوب بسیار متفاوتند. ابزارآلات معمولی کار با چوب، قابل حمل و ارزان تر هستند و البته برای کارهای ساده و کاربردهای در محل مصرف یا اصطلاحا پای کار استفاده می شوند.
به هر حال هنگامی که تغییرات در کار زیاد است یا اصطلاحا به انعطاف پذیری بیشتری نیاز است ابزار آلات چوبی از ماشین آلات سودمندتر هستند چرا که آنها معمولا در محل مشخصی استقرار یافته اند و این مساله نوعی محدودیت به حساب می آید.
دریل های چند سره شما را قادر می سازند تا همزمان سطح افقی و عمودی قطعه کار را سوراخ زنی کنید که باعث صرفه جویی وقت در کارخانه ها می شود.

بدعتی تازه در نوآوری

نوآوری های به کار رفته در ماشین آلات در طول دهه گذشته، پیشرفت زیادی را در زمینه سرعت کار و سرعت پاسخگویی به نیاز مشتریان، به وجود آورده است. این روزها ماشین های CNC که در آنها هم فرز و هم دریل وجود دارد بسیار معمول است. فرزها اغلب به همراه مته های سوراخ کاری و 45 عدد یا بیشتر از دریل ها ترکیب شده اند و همگی توسط یک نرم افزار کنترل می شوند. این موضوع سبب می شود تا کار با نهایت دقت و بدون هیچ گونه مشکلی صورت پذیرد، در حالیکه عمق و فاصله سوراخ ها از همدیگر نیز به خوبی رعایت شده است. انواع مختلفی از ماشین آلات برای انجام کارهای کوچک، متوسط و بزرگ به لحاظ حجم تولیدی کارخانه ها در بازار موجود است و برندهای مشهور در این زمینه تمرکز خود را بر روی افزایش کارایی و انعطاف پذیری نسل آینده ماشین هایشان معطوف ساخته اند. برای کارخانه های کوچک، ماشین های با سر ترکیبی از دریل و اسپیندل با تعداد 21 یا 27 اسپیندل در قیمت های مختلف و رقابتی در بازار موجود است. اغلب مشاهده شده است که فروش کیفیت خوب در ماشین های دریل ساده به واحدهای کوچک در قیمتی یکسان با کالاهای رقیب برای فروشنده آسان است. ماشین های دریل که یک درجه پیشرفته تر محسوب می شوند، معمولا با چند سر شامل 3، 4، 5 و یا بیشتر بسته به نیاز مصرف کننده تولید شده و در بازار موحود می باشند.  

 

ماشین های دریل چند سر: سرعت و انعطاف پذیری

وقتی ما می گوئیم یک ماشین دریل چند سر، این بدان معنی است که ماشین می تواند همزمان سطح افقی و سطح عمودی قطعه کار را دریل کند که در واقع باعث صرفه جویی زمانی می شود. این قابلیت همچنین این انعطاف پذیری در کار را ارائه می دهد که بتوانید از هر قطعه دریل شده در یک مجموعه یا سری کاری از قطعات استفاده کنید تا درپای کار آنها را با قطعات متناظر به همدیگر متصل کنید. این مزیت در دریل های ساده وجود ندارد.

به علاوه، افرادی که در محل نصب کار، اجرای طرح یا نقشه را بر عهده دارند، نیاز دارند تا قطعات مرتبط با یکدیگر را به درستی تشخیص دهند و ترتیب نصب و اجرای کار را نیز مد نظر قرار دهند، در غیر اینصورت زمان زیادی تلف خواهد شد و فشار کاری زیادی نیز ایجاد خواهد شد.

این مشکل با برچسب های چاپ شده مرتفع شده است. بر روی آنها اطلاعاتی مانند تعداد، اندازه، شماره و اسم پروژه و سایر اطلاعات ضروری چاپ می شود. این برچسب ها بر روی قطعات کار چسبانده شده و بعد از نصب در محل مربوطه به راحتی از روی آنها جدا می شوند.

 

پیش به سوی دیجیتال

ماشین های دریل چند سر به طور معمول به صورت دستی در دو محور X و Y حرکت داده می شوند. این جهت ها با نوارچسب هایی و در برخی دیگر از ماشین ها با نوشته هایی مشخص شده اند.

البته امروزه این پروسه با LCD یا نشانگرهای دیجیتال نمایش داده می شود که زمان کار را کاهش می دهد. هنگامی که ابعاد و محل بر روی هد ها مشخص شود و روی محورها ثابت شود، دیگر تقریبا توسط هر شخصی قابل هدایت خواهد بود.

 

مزایای ماشین های نقطه به نقطه

هنگامی که سخن از یک سوراخ خالص یا یک ابزارکاری ساده به میان می آید هیچ چیزی نمی تواند با ماشین های نقطه به نقطه رقابت کند. تطبیق پذیری این ماشین آنها را بی رقیب ساخته است. با سرعتی معادل 1000 تا 2000 اینچ در دقیقه. این سرعت ها دو برابر سرعت های ماشین های CNC هستند. هنگامی که سوراخ کاری روی تخته ای به ضخامت 25 میلیمتر مد نظر باشد، یک ماشین نقطه به نقطه یک انتخاب خوب است. این ماشین نه تنها سریع است بلکه گزینه های دیگری نیز دارد مثل پدهای وکیومی برای تثبیت قطعه کار، ابزارهای حرکت دهنده، چند محوره بودن، سیستم تعویض ابزار اتوماتیک و چند ایستگاهه بودن از دیگر مزایای این دستگاه محسوب می شود.

 

ابتکار مرزی ندارد

کمپانی هایی مانند Biesse و SCM و کمپانی های کوچکتری مانند Vitap در ایتالیا ماشین های دریلی طراحی کرده اند که بر پایه نرم افزار کار کرده و می تواند با سرعت های واقعا بالایی کار کنند. ابعاد تخته و موقعیت سوراخ ها به سادگی به کامپیوتر داده می شود. در برخی از ماشین ها، تخته از یک سو وارد دستگاه شده و از سوی دیگر نیز خارج می شود و بعضی مواقع نیز از همان جهتی که وارد شده اند خارج می شوند.

اگرچه به نظر می رسد انتظار مصرف کنندگان پایانی ندارد و هیچ زمان نمی توان آنان را از دستاوردهایی که تکنولوژی های مدرن به آنها ارائه می دهد، به واقع خشنود ساخت.

آخرین مشکلی که کارخانجات با ظرفیت بالا با آن مواجه شده اند مساله قابلیت این ماشین ها در کار بر روی تنها دو روی قطعه کار است که در نتیجه پروسه تولید را کندتر می کند. یک نفر در این رابطه پیشنهاد داد: چه میشد اگر می توانستیم همزمان سه طرف از کار را سوراخ زنی کنیم، در حالیکه همزمان تراش هم می دادیم؟

در پاسخ به این چالش Biesse با مدل SKIPPER یعنی ماشینی که دارای 79 مته در هر دو سوی بالا و پائین خود دارد و یک سیستم گیره خودکار نیز دارد به میدان آمده است. تخته ها به سوی هد مته و بر روی یک نقاله با سرعت بالا کشیده شده و خودشان را با سرعت تطبیق می دهند. در این حالت دو تخته می تواند پشت سر هم وارد شده و از زیر و رو دریل شوند. ماشین همچنین یک سر متقارن در زیر میز نیز دارد.

صنایع چوب ، دستگاه جوش ، ماشین آلات صنعتی ، ابزار یراق

انواع چوب

صنایع چوب

چوب سخت

عموماً چوبهای سخت به خوبی و به آرامی میسوزند و ذغالهای بادوامی را به جا میگذارند. درختهای آنها پهن برگ هستند. برگ اکثر آنها در پاییز می ریزد. چوبهای سخت لزوماً همیشه محکمتر و مقاومتر از چوبهای نرم نیستند.

چوب نرم

آتش تولید شده آنها دارای حرارت زیادی است ولی عمر کوتاه دارد. این درختها برگهای سوزنی دارند. اکثراً همیشه سبز هستند (در پاییز برگهایشان نمی ریزد)، البته غیر از انواع کاج اروپایی، سرو و سیاه کاج با میوه های مخروطی شکل.

چوب مناسب آتش

باید از موارد زیر اطلاع حاصل کنید:

حرارت تولیدی انواع مختلفی از چوبها هر چوب سبز و تازه چگونه میسوزد؟

ذغال کدامیک بادوام بوده و چه چوبی سریعاً به خاکستر تبدیل میشود؟

آتش گرفتن چه چوبی با جرقه همراه است؟

این امر میتواند باعث سوراخ شدن کیسه خواب، لباسها و چادر شده و یا منجر به آتش سوزی در جنگل شود.

درجه سختی انواع چوب در ایجاد برش درجه سهولت و سرعت در آتش گرفتن.

خشکاندن چوب

از قطعه قطعه کردن یک درخت سبز و زنده چوب سبز بدست می آید. یعنی هنوز شیره گیاهی در سلولهای آنها وجود دارد. و وقتی که این چوبها خشک میشوند به آنها کنده گفته میشود که این نوع چوب معمولاً آتش بهتری ایجاد میکند. زمان خشک شدن چوب هر درخت به سن درخت هنگام قطع شدن (درختان پیرتر شیره کمتری دارند)، فصل بریده شدن و آب و هوای منطقه رشد درخت بستگی دارد. مدت زمان متوسط برای خشکاندن چوب درختان سیب، بلوط و گردوی آمریکایی تقریباً یک سال و (زیر تابش نور خورشید تنها چند ماه) میباشد.

چوب سبز: این چوبها هنوز خشک نشده اند. همه چوبها خاصیت خشک شدن را ندارند پس نمیتوان از آنها به عنوان سوخت استفاده کرد. از چوبهای سبز میتوان به عنوان بازتابنده و یا محافظ ظروف استفاده کرد.

چوب خشک: انقباض سبب میشود این چوبها از مرکز دچار ترک خوردگی شوند ولی این مسئله به این معنی نیست که الزاماً راحت تر تکه تکه میشوند. خاصیت تکه تکه شدن هر چوب به مشخصات آن برمی گردد.

چرا چوب می‌سوزد؟

تغییرات شیمیایی

برای اینکه مقادیر مختلف چوب بسوزد به میزان کافی اکسیژن و حرارت کافی نیاز هست. درصورت فقدان یکی از این عوامل چوب آتش نخواهد گرفت. میزان اکسیژن مورد نیاز و دمای مورد نیاز بنا به نوع چوب متغیر است. تغییر و تحولات شیمیایی در داخل چوب، در غیاب اکسیژن و با درجه حرارت بالا اتفاق می افتد که درنتیجه چوب شکسته شده، گازهایی آزاد میشوند که باعث آتش گرفتن بیشتر چوب میشود. هرچه درجه حرارت بیشتر باشد میزان گازهای تولیدی بیشتر است.

چوبهایی که به آتش اضافه میشوند، قبل از آتش گرفتن به دمای 282 سانتی‌گراد می‌رسند. درعین حال تحولات درونی شیمیایی گازهای ذکر شده را آزاد کرده و درنتیجه چوبها آتش میگیرند. گازها برای سوختن اکسیژن کافی و درجه حرارت 537 درجه سانتی‌گراد. یک جرقه برای شعله ور شدن این گازها کافیست.

ذغال سنگ

ذغال سنگ انباشته ای از باقیمانده گیاهان است که هزاران سال در باتلاقها و لجنزارها روی هم جمع شده اند. کمبود اکسیژن مانع تجزیه کامل باقیمانده گیاهان میشود. ذغال سنگ را میتوان با تراشیدن، مانند قالبهای برفی، از زمین جدا نمود. در طول زمان استخراج (برداشت ذغال سنگ) به سرعت خشک شده و قابل استفاده میشود. در مناطق مختلف دردسترس است. از آن برای ساختن آتش، به خصوص در زمانهای گذشته، استفاده میکردند.

انتخاب صحیح چوب

مشخصات درختان مختلف جهت درست کردن آتش

نوع مثال مشخصات ویژه

چوبهای نرم وقتی که خوب خشک شوند به عنوان سوخت برای پخت و پز استفاده میشوند. به راحتی می شکنند و خراش برمیدارند و زود آتش میگیرند. چوبهایی که کنار نهرها و رودها میرویند از این دسته هستند. پس از چوبهای شناوری که از آب میگیریم میتوان به عنوان سوخت استفاده کرد.

چوبهای نرم کاج سفید، به سرعت آتش گرفته و سریع خاموش میشوند.

صنوبر، لاله درختی

کاجها به خاطر چوب سختی که دارند به عنوان سوخت مورد استفاده قرار میگیرند درصورت خشک بودن مناسب اند.

سیاه کاج

انواع کاج میلاد یک سوخت ضعیف است و از آن به عنوان آتش گیر استفاده میشود، شعله اولیه آن برای درست کردن آتش مناسب است.

انواع کاج سیاه وقتی که خشک هستند بسیار زود آتش میگیرند، ولی موقعی که خیس هستند به سختی آتش میگیرند.

انواع کاج زرد خوب میسوزند چون شیره داخلی آنها به جای اینکه مایع باشد حالت صمغی دارد.

بلوط قرمز برای سوخت باید از تکه های کوچک آن استفاده کرد.

مشخصات درختان مختلف جهت درست کردن آتش

نوع مثال مشخصات ویژه

چوب سخت گردوی آمریکایی آتش با حرارت بالا و ماندگاری زیاد،

بهترین چوب (چه سبز و چه خشک)، که ذغال سنگ سخت با گرمای بالا

شاه بلوط، درخت آهن، به جا میگذارد.

مانگویی، لاله درختی.

ذغال اخته، سیب جنگلی میسوزد و خاکستری سفید رنگ از

بلوط سیاه خود به جای میگذارد.

شاه بلوط خشک و آتشی با حرارت بالا دارند، جرقه های

سپیدار زرد زیادی ایجاد میکنند، از خود ذغال به

نمیگذارند مانند بالا آتش با حرارت زیاد، جرقه زیاد، بدون ذغال

افرای شکری زود آتش میگیرند، شعله خوب ذغال

خوب دارد.

اقاقیا، شاه توت جهت انبار کردن مناسب است، به راحتی بریده میشود و وقتی که سبز است به راحتی می‌شکند، شاخه های نازک آن به خوبی میشکند و به آرامی میسوزد.

زبان گنجشک به راحتی بریده میشود، برای حمل نسبت به سایز چوبهای سخت سبکتر است، خشک آن

به خوبی آتش میگیرد شعله آن آبی و با دوام است.

خیار و شاه بلوط هندی خشک آن سوخت خوبی است و نمی شکند.

سپیدار شمالی خشک آن حرارت بالایی دارد و تقریباً دود نمیکند، بادوام است. لوازم پخت و پز را سیاه نمیکند پس مناسب این کار است.

توسکا به آسانی آتش میگیرد ولی دوام ندارد.

نارون سفید و قرمز آتش آنها بسیار ضعیف است.

روش چیدن چوبها برای داشتن آتش ایده آل

اگر چوبها به هم نزدیک باشند: در این حالت آتش دچار کمبود هوا میشود و درجه حرارت افت کرده و خاموش میشود. دمیدن هوا و حد فاصل بین چوبها به بقای آتش کمک میکند. اگر چوبها را روی صفحه فلزی مشبکی قرار دهیم عبور هوا از زیر این شبکه باعث شعله ور شدن دوباره چوبها میشود.

فاصله مناسب: تعادل مناسب بین هوا و حرارت باعث میشود آتش خوبی داشته باشیم. هر چه چوبها بهتر بسوزند، فضای بین آنها بیشتر میشود و باید کم کم چوبها را به هم نزدیکتر کنیم و در مواقعی هم تعداد چوبها را بیشتر کنیم تا آتش خاموش نشود.

تکه تکه کردن چوب: چوبهای تکه تکه شده برای افروختن آتش بسیار مناسب هستند زیرا به راحتی آتش گرفته و به راحتی می سوزند.

فاصله زیاد: در این حالت گرمای آتش از بین میرود، چون درجه حرارت برای یک آتش خوب مناسب نیست و آتش به تدریج خاموش میشود.

ذغال یا چوب؟

مزایای چوب: راحت تر میسوزد، به راحتی حمل میشود. تمیزتر است و بوی حاصل از آتش آن بسیار مطبوع است.

مزایای ذغال: نسبت به حرارت و گرمایی که میدهد جای کمتری را میگیرد و حجم مشخصی از آن به مدت زیادی میسوزد. حرارت آن خیلی هدر نمی رود، لذا توصیه میشود برای ایجاد حرارتی ملایم و یکنواخت از ذغال استفاده شود.

ذغال چوب

ذغال چوب حرارت بالایی دارد. دود نمیکند و کمترین وزن را به عنوان سوخت داراست. چوبی که در مجاورت هوای مناسب بسوزد کاملاً آتش میگیرد و اگر هوا محدود شود، دود نمیکند. در این مواقع آتش به اصطلاح خفه شده و چوب به ذغال تبدیل میشود. برای درست کردن ذغال، چوبها را به صورت متراکم و درون گودالی قرار دهید سپس روی آن را با خاک بپوشانید و از چند جای مختلف آنها را آتش بزنید و با محدود کردن هوا سعی کنید آتش ملایم شود. در دمای 500 فارنهایت (260 سانتی گراد) فرایندهای شیمیایی باعث میشود که درجه حرارت چوبهای درحال سوختن افزایش یابد که این امر مصرف هوای اطراف چوبها را بالا برده و کم کم آنها را به کربن تبدیل میکند. این روند شاید روزها طول بکشد، که البته به سوخت مصرفی برای سوزاندن چوبها بستگی دارد. پس از اتمام فرآیند ذغالها را در همان گودال سرپوشیده نگهداری میکنیم چون در مجاورت هوا امکان دارد دوباره شعله ور شوند و به خاکستر تبدیل شوند. کیفیت این نوع ذغال بستگی به نوع چوب مصرفی اولیه دارد.

مشخصات چوبهای گوناگون (چوب آتشگیر- خاکستر- چوب سبز)

نوع مثال مشخصات ویژه

چوبهای ریشه دار زیرفون، زبان گنجشک، چوبهای قابل آتش گرفتن درحالتی

بکان، اقطی سیاه، کاج، که سبز هستند. این چوبها برای

سپیدار، تبریزی، استفاده به عنوان کنده پشت آتش،

سپیدار زرد، لاله درختی، کنده های جانبی آتش، و برای پخت

ساسافراس، ترشک درختی، و پز و به عنوان نگهدارنده ظرف

چنار و بلوط درختی. غذا بر روی آتش مناسب هستند.

کنده های مرده کاج. باید بدانیم که اگر پوست خارجی آن آتش نگیرد زبانه میکشد و به سرعت خاموش میشود مگر اینکه از مقادیر زیادی مواد سوختی استفاده کرد.

چوب سبز. در پاییز و زمستان بهتر میسوزند چون شیره آنها کمتر است. درختانی که درکنار آب رشد کرده اند به سختی میسوزند. درختانی که در ارتفاع زیاد و مناطق خشک می رویند بهتر از درختانی که در خاک مرطوب می رویند، می سوزند.

شاه بلوط. اگر در قطعه های کوچک بریده شود به خوبی می سوزد.

چوبهای آتشن سرو سفید، به صورت ذغالهای مرده می سوزند،

شاه بلوط. به طوریکه هیچ شعله ای ندارند و

بودار هستند و می ترکند.

اقطی، سرو قرمز، شوکران، چوبهایی که دیر آتش میگیرند.

ساسافراس، لاله درختی، بکان

و صنوبر.

کاجهای نرم. چوبهایی که دیر آتش میگیرند.

راش، بلوط و گردوی آمریکایی. هنگام سوخت می ترکند.

چوبهای ریشه دار زبان گنجشک ابی، اقطی، بلافاصله روشن میشوند و زود

گیلاس، نارون، افرا، چنار، خاکستر میشوند.

نارون قرمز و شوکران.

گردوی آمریکایی، زان، افرا، به سختی تکه تکه میشوند.

نحان و نارون

وقتی سبز هستند به راحتی

تکه تکه میشوند.

حمل چوبهای نیم سوز

درصورت نبودن کبریت میتوان برای روشن کردن آتش از چوبهای نیم سوز استفاده کرد. محفظه هایی که برای این کار میتوان استفاده کرد: قوطی حلبی، شاخ حیوانات، محفظه های ساخته شده از پوست درختان و یا جعبه ای از چوب سخت درختان. برای این کار محفظه را با خاک نرم پوشانده و روی آن را با خاک برگ بپوشانید. هر از چند گاهی چوبهای نیم سوز را بررسی کنید و درصورت نیاز آنها را بدهید تا از شدت افروختگی آنها کاسته نشود. اگر به خوبی از آنها نگهداری کنید شاید بتوانید تا چندین روز چوبها را با خود حمل کنید.

خاک برگهای روی چوبها مانع رسیدن هوا به چوبها میشود از جهتی مقداری هوا باید به این نیم‌سوزها برسد و اگر نه به زودی خاموش میشوند.

 

چوبهای پوسیده

انرژی ذخیره شده در چوبهای پوسیده کاهش می یابد. چوبهای پوسیده خشک به سرعت آتش گرفته و می سوزند ولی حرارت آنها محدود است. از تراشه های روی چوبهای پوسیده میتوان به عنوان آتش گیرانه استفاده نمود. فرآیند پوسیدن توسط قارچ، با کمک اکسیژن هوا، رطوبت و دمای 60 تا 90 درجه فارنهایت صورت میگیرد. چوبهای کاربردی در منازل به دلیل خشک بودن نمی‌پوسند.

 

ماشینهای فرز

 ماشین های فرز

فرم و بزرگی قطعات فرزکاری از نظر مراعات نکات اقتصادی ایجاب می‌کند که ماشینهای فرز انواع ساختمانی مختلف داشته باشند:

ماشین فرز افقی :

این ماشین تقریباً برای انجام کلیه کارهای عادی فرز مورد استفاده واقع می‌شود و از این جهت نام فرز افقی به آن داده‌اند که میل فرز آن افقی یاطاقان بندی شده است.

بدنه ماشین حامل این میل فرز که افقی یاطاقان شده است به اضافه دستگاه حرکت اصلی و بار و همچنین میز گونیا با کشوی عرضی و میز فرز و سایر متعلقات آن می‌باشد.

میل فرز معمولاً در یاطاقان ساچمه‌ای یا لغزنده پایداری می شود و برای آنکه کار کاملاً بدون سر و صدا انجام شود ابعاد میل فرز را به اندازه کافی بزرگ انتخاب کرده‌اند. برای محکم بستن ابزارهای فرزکاری سر میل فرز دارای یک مخروط داخلی و یک مخروط خارجی است.

دستگاه حرکت اصلی به میل فرز حرکت دورانی که همان حرکت اصل باشد می‌دهد و برای آنکه تیغه فرز با سرعت برش مناسب و صحیحی بگردد عده‌گردش ماشین متغیر است. ماشینهای قدیمی دارای دستگاه حرکت پله‌ای هستند لیکن ماشین‌های مدرن بوسیله موتور فلانش (سرخود) کار می‌کنند و با کمک جعبه‌دنده و اهرمی ممکن است با 12 سرعت مختلف و یا بیشتر آن نیز کار کرد.

دستگاه بار قطعه کار را روی میز ماشین فرز محکم می‌بندند و برای عبور دادن کار از جلوی تیغه فرز میز گونیا در جهت ارتفاع و کشوی عرضی در جهت عرضی و خود میز ماشین در جهت طولی قابل حرکت هستند برای به حرکت درآوردن آنها میله‌های پیچ شده که وصل به چرخهای دستی می‌باشند عمل می‌کنند بعلاوه میز ماشین بوسیله دستگاه بار نیز می‌تواند حرکت کند. این حرکت مستقیماً از دستگاه حرکت اصلی و یا غیرمستقیم توسط موتور بار مخصوصی صورت می‌گیرد و بوسیله دستگاه خار متحرک یا دستگاه جعبه‌دنده ایکه حرکت عرضی دارد می‌توان سرعت های بار مختلف و مناسب بکار برد.برای وصل دستگاه بار با میل پیچ شده میز ماشین از یک میله خاردار و یک دستگاه حلزون استفاده می‌شود و طول بار را ممکن است بوسیله بستهای مخصوص مناسب با کار محدود کرد.

ماشینهای فرز بزرگ اغلب با دنده‌هایی که حرکت سریع دارند مجهز می‌شوند و با به حرکت درآوردن این دنده‌ها قطعه کار در مدت خیلی کوتاه مقابل تیغه فرز قرار می‌گیرد

ماشین فرز عمودی :

با این ماشین اغلب کارهای پیشانی تراشی انجام می‌شود میل فرز این ماشین به حال عمودی در قسمت فوقانی بدنه یاطاقان‌بندی شده و این قسمت فوقانی به دور محوری قابل گردش بوده بطوریکه ممکن است میله فرز را که در آن یاطاقان شده در وضع مایلی نیز ثابت نگه داشت. حرکت اصلی و بار در این ماشین نیز کاملاً مطابق با ماشین فرز افقی صورت می‌گیرد.

 ماشین فرز اونیورسال :

فرق اساسی این ماشین با ماشینهای فرز فوق‌الذکر اینست که میز آن بسمت راست و چپ قابل گردش بوده و در نتیجه موارد استعمال این ماشین برای انواع مختلف کارها مانند درآوردن شکافهای مارپیچ و نظایر آن ها زیاد است.

ماشین فرز طولی :

مورد استعمال این ماشین منحصراً برای کارهای سنگین است.

 ماشین فرز عرضی :

از این ماشین برای انجام کارهای سری استفاده می‌شود.وضع ساختمانی ماشین طوری است که میل فرز و بدنه‌اش قابلیت حرکت ارتفاعی دارند حرکت بار آن توسط میز صورت می‌گیرد. ماشینهای فرز عرضی بزرگ اغلب دارای چندین میل فرز می‌باشند.

ماشین‌های فرز پیچ بری :

این نوع فرزها انواع ساختمانی مختلف داشته و برای پیچ‌بری آنها را بکار می‌برند.

ماشین‌های فرز چرخنده‌تراش :

این ماشینها هم انواع مختلف بسیار دارند.

 ماشین‌های فرز الگوتراشی :

ماشینهایی هستند که برای ساختن کارهایی که دارای سطوح محدود نامنظمی می‌باشند به کار برده می‌شوند مانند تراش قالبها طبق شابلن یا الگو.

ابزارهای فرزکاری :

تیغه فرزها را اکثراً از فولاد تندکار (SS) تهیه می‌کنند دلیل آن هم این است که با این فولاد سرعت برش را به مراتب بیشتر از فولاد ابزار می‌توان انتخاب کرد. اغلب لبه برنده فرزها را از فولاد سخت می‌سازند چون قیمت فولاد تند کار گران است لذا در فرزهای بزرگ بدنه آنها را از فولاد ساختمانی تهیه کرده و لبه‌های برنده‌ای از فولاد تندکار به آن وصل می‌کنند و اگر جنس کار طوری باشد که اثر سائیدگی زیادی روی لبه برنده ایجاد کند در این حال لبه برنده فرز را از فولاد سخت تهیه می‌کنند.

 انواع تیغه فرزها :

اصولاً بر حسب فرم دنده تیغه فرزها را به دو دسته یکی تیغه فرزهای دنده تیز (فرز شده) و دیگری پشت تراشیده تقسیم می‌کنند تیغه فرزهای متداول تحت نرم درآمده‌اند.

 تیغه‌های فرز شده :

قدرت برش تیغه فرز و مرغوبیت سطح خارجی قطعه کار تا حد زیادی ارتباط با لبه برنده تیغه دارد. لبه‌های برنده این ابزار نیز مانند سایر ابزارهای برنده فرم گوه‌ای داشته و از طریق فرزکاری ساخته می‌شوند.

مقدار زاویه لبه برنده متناسب با جنس قطعه کار خواهد بود. همچنین تقسیم‌بندی دنده‌های تیغه فرز هم بستگی با جنس قطعه کار دارد.

موقع فرزکاری مواد نرم براده‌های جدا شده بزرگ بوده و بوسیله فواصل بزرگ بین دنده‌های تیغه فرزهای دنده درشت بخار سطح کار هدایت می‌شوند در تیغه‌فرزهای نرم شده سه تیپ ابزار W , H , N وجود دارد.

لبه‌های برنده فرم مارپیچ که ممکن است مارپیچ چپ و یا راست داشته باشند موقع براده‌برداری یک نیروی قیچی شدن در جهت محور تیغه بوجود می‌آورند. این نیرو (فشار محوری) باید بر خلاف بدنه میل فرز اثر داشته باشد والاّ درن فرز از میله باز خواهد شد.

بر حسب دین فرزی چپ براست که بر خلاف جهت حرکت عقربه ساعت (نسبت به دستگاه اصلی حرکت) گردش کند و راست بر تیغه فرزی را گویند که در جهت حرکت عقربه ساعت گردش داشته باشد.

فرزهای تیغچه‌دار :

این تیغه‌فرزها دارای تیغچه‌های جداجدا هستند که در بدنه تیغه فرز کار گذاشته شده و چنانچه به تیغچه‌ای صدمه‌ای وارد شود به سهولت می‌توان آن را عوض کرد این گونه تیغه فرزها را بیشتر برای پیشانی تراشی سطوح بزرگ مورد استفاده قرار می‌دهند.

تیغه فرزهای پشت تراشیده :

برای فرزکاری سطوح غیرتخت تیغه‌های فرز شده نمی‌توانند مورد استفاده واقع شوند زیرا این دسته از تیغه فرزها در نتیجه تیز کردن مجدد پروفیل خود را از دست می‌دهند.لذا برای منحنی ها،قوسهای دایره و سایر پروفیلها و همچنین اغلب اوقات برای فرز کردن شکافها تیغه فرزهای پشت تراشیده فرم دار به کار برده می‌شوند عمل پشت تراشی برای این تیغه‌ها از این جهت لازم است که زاویه آزاد پیدا کنند. زاویه براده آنها اکثراً برابر با صفر درجه است و موقع تیز کردن آنها را از سطح پیشانی سنگ می‌زنند و به این طریق در فرم یا پروفیل تیغه فرز تغییری حاصل نمی‌شود.

تیغه فرزهای مرکب :

تیغه فرزهای مرکب عبارت از چند تیغه فرز شده و یا پشت تراشیده است که دارای قطرهای متفاوت بوده و پهلوی هم سوار شده باشند.توسط این گونه تیغه‌ها می‌توان پروفیل که شامل فرمهای مختلف باشد در یک برش بدست آورد و با بکار بردن چند تیغه مختلف که با هم روی یک درن سوار شده باشند انواع کارهای مختلف را می‌توان انجام داد و به این طریق می‌توان از بکار بردن تیغه فرزهای فرم دار گران قیمت صرفه‌جویی کرد. 

جوش و جوشکاری (بخش پایانی)

مسائل مهم جوشکاری

تربیت متخصص و کاردان و کارشناس

جوشکاری ، یکی از رشته‌های پرهزینه در صنعت و آموزش ابتدائی و عالی است. انتخاب افراد و جوانان در هر سن و مدارج تحصیلی و کارخانه‌ای ، با داشتن قدرت تحمل کار با آتش ، قدرت تحمل خطرات و آموزش تخصصی به این جوانان بسیار مشکل است. زیرا سرمایه‌های عظیم آموزشی احتیاج دارد تا یک متخصص به تمام معنی یا یک مهندس جوشکار واقعی تربیت شود.